Post Scriptum: Non poden cancelar a primavera

Un día destes trouxen algunhas das fiestras de David Hockney a este espazo aberto, e un par de días despois vin este outro enlace, no que o pintor abre para nós unha fiestra máis, una fiestra á esperanza, ao goce, ao que realmente paga a pena. Lembrade, que como el di, non poden cancelar a primavera.

E esta é a nosa fiestra de hoxe, unha ventá ben aberta ao que nos arrodea, o que vai máis aló das malas noticias, e mesmo das boas novas que se van dando. O que, aínda que se repita ano tras ano, non deixa de suscitar o noso asombro e o noso contento.

E aí está ela, a primavera, rebentando para regalarnos flores novas, cores e arrecendos que cheguen ás nosas fiestras, e que seguirán aí cando volvamos saír a gozar delas...



P.S.:  pica no enlace, non contén virus e si primavera, e unha declaración de amor!

Abrimos unha fiestra? (3)

Que tal se hoxe a nosa ventá dá ao mar?

David Hockney, Almorzo en Malibú. Óleo sobre lenzo, 1989

Todo este azul e todas estas ondas alumean un almorzo tras dos cristais das ventás, nunha habitación  na que o marrón do chan fai un forte contraste coa representación da auga, que é o que máis espazo ocupa do cadro. A perspectiva e a organización do espazo débenlle moito á arte xaponesa, pero isto non era ningunha novidade en 1989. O almorzo está disposto... para quen? Tal vez para nós, que nos permitimos entrar neste espazo privado rodeado polo mar, de xeito que case se fai exterior.

Hai moito coñecemento da pintura aquí, con influencias que nos remiten a Matisse e ás vangardas de principios do século XX nese dinamismo das ondas, non sabemos se ameazadoras ou reconfortantes. O artista fixo varias versións deste mesmo tema e desta mesma mesa disposta para almorzar.

Se buscades en google, David Hockney aparecerá como un dos principais artistas adscritos á arte Pop, e é certo que moita da súa obra coincide con ese estilo, pero non podemos pechalo nunha única categoría. Hockney é unha persoa cun exquisito sentido do humor, un debuxante extraordinario, un interesante retratista, un gran teórico da arte (se algunha vez vos atopades co seu libro El conocimiento secreto, botádelle un ollo, e descubriredes como moitos pintores do pasado empregaron máquinas de diverso tipo para debuxar), e un investigador do uso das novas tecnoloxías na pintura: nos anos 90 investigou nas posibilidades pictóricas da fotografía instantánea, creando composicións con polaroids, e na actualidade, pinta co seu iPad e o seu iPhone as fiestras da súa casa de Yorkshire. Abaixo vos deixo un par de exemplos disto último:

Alguén quere atreverse a imitar a Hockney? Veña, compartamos as nosas fiestras!